Wykorzystanie kontenera: koszt ukryty na widoku
Wynegocjowaliście dobrą stawkę frachtu. Rezerwacja jest potwierdzona. Kontener jest w drodze. W środku może jednak istnieć luka między pojemnością, za którą płacicie, a ładunkiem, który faktycznie wysyłacie. Ta luka ma cenę, choć wiele zespołów jej nie liczy.
Problem kosztu stałego
Kontener kosztuje prawie tyle samo przy zapełnieniu 60% i 95%. Fracht morski, obsługa terminalowa i opłaty w miejscu docelowym pozostają w dużej mierze stałe. Koszt jest poniesiony, zanim pierwszy karton trafi do środka.
Niewykorzystana przestrzeń nie pojawia się na fakturze. Widać ją w koszcie frachtu na jednostkę. Jeśli kontener 40ft kosztuje 4000 USD i mieści 400 kartonów, koszt wynosi 10 USD za karton. Przy 500 kartonach spada do 8 USD.
W skali roku różnica narasta szybko. Między 70% a 90% wykorzystania nie ma drobnej korekty, tylko realna pozycja budżetowa.
Co naprawdę powoduje słabe wykorzystanie
Rzadko chodzi o brak starań. Zespoły próbują, ale ręczne planowanie załadunku ma naturalny limit. Prawdziwe wysyłki łączą różne produkty, opakowania, ograniczenia piętrowania, towary delikatne i kolejność dostaw.
Gdy brakuje danych, zespół zostawia zapas. Jeśli nie wiadomo, ile ciężaru wytrzyma karton, w jakiej orientacji może jechać produkt albo co musi pozostać razem, pojawiają się ostrożne założenia. Ostrożność bez danych tworzy systematyczne niewykorzystanie.
Waga i objętość muszą być modelowane razem. Jedne ładunki szybciej dochodzą do limitu masy, inne do limitu objętości. Optymalizacja tylko jednej strony zostawia przestrzeń albo ładowność niewykorzystaną.
Problem ograniczeń
Słabe wykorzystanie nie zawsze wynika ze złego planowania. Czasem ograniczenia są ustawione zbyt konserwatywnie. Reguły na poziomie pozycji są potrzebne, ale jeśli nie wynikają z danych produktu, sztucznie zawężają możliwe rozwiązania.
Karton dopuszczony do trzech warstw może dostać status niepiętrowalny, bo nikt nie sprawdził specyfikacji. Produkt bezpieczny w dwóch orientacjach może być ładowany tylko w jednej z przyzwyczajenia. Te decyzje się kumulują.
Wykorzystanie wielu kontenerów
Jeden kontener da się jeszcze ocenić wzrokowo. Przy kilku kontenerach problem rośnie. Ręczny podział często kończy się nierównym wypełnieniem: jeden kontener jest pełny, drugi ma 60%.
Optymalizacja kilku kontenerów jako jednego zadania planistycznego daje duże korzyści. To nie jest proste zadanie dla arkusza kalkulacyjnego, lecz problem ograniczeń rosnący z każdym typem towaru.
Jak wygląda dobre wykorzystanie
Nie ma jednej uniwersalnej normy. Dla standardowego suchego ładunku z umiarkowanymi ograniczeniami ponad 85% planowanego wykorzystania objętości jest często osiągalne. Stałe wyniki poniżej 75% wymagają analizy procesu lub ograniczeń.
Wykorzystanie masy trzeba śledzić osobno. 90% objętości i 55% masy może wskazywać na szansę konsolidacji albo zmianę opakowania. Najważniejszą miarą pozostaje koszt frachtu na wysłaną jednostkę w czasie.
Od decyzji do wykonania
Wybór FCL zamiast LCL rozpoczyna model kosztów; wykorzystanie kontenera go kończy. Nawet dobrze zarezerwowany kontener trzeba dobrze załadować.
3DLoadCalculator optymalizuje całą listę ładunku, respektuje ograniczenia pozycji, rozdziela towar między wiele kontenerów i pokazuje wykorzystanie przed rozpoczęciem pracy magazynu. Wynikiem jest instrukcja załadunku gotowa do wykonania.